صیانت معنوی خانوادههای پاسداران به عنوان یکی از اصلیترین ارکان تقویت بنیانهای اجتماعی و فرهنگی، از اهمیت ویژهای برخوردار است. این پژوهش در صدد است با روش پژوهش کیفی از نوع تحلیل مضمون، مؤلفه، ابعاد و شاخصهای صیانت معنوی خانوادههای پاسداران را بر اساس منظومه فکری مقام معظم رهبری مورد مطالعه و بررسی قرار دهد. بنابراین پرسش پژوهش حاضر این است که الگوی مفهومی صیانت معنوی خانوادههای پاسداران بر اساس منظومه فکری مقام معظم رهبری، چگونه تبیین می شود؟ برای تحقّق این هدف، ابتدا دادههای مرتبط از محتوای بیانات مقام معظم رهبری گردآوری و سپس بر اساس تحلیل داده ها، 430 مضمون پایه و 83 مضمون سازماندهنده از محتوای گزاره های منتخب استنباط شد و مدل مفهومی صیانت معنوی طراحی گردید. یافتههای پژوهش حکایت از آن دارد که مولفههای کلیدی صیانت معنوی شامل مبانی اعتقادی، اخلاقمحوری، تقویت ارتباطات خانوادگی و مقابله با چالشهای فرهنگی است. همچنین یافتههای دیگر تحقیق بیان کننده آن است که ابعاد صیانت معنوی در نُه محور دستهبندی میشود که مهمترین آنان عبارتند از: ارتباط با خدا، ارتباط با خانواده، ارتباط با خود، ارتباط با دیگران. همچنین به راهکارهای صیانت معنوی نیز اشاره شده است. این پژوهش میتواند به نهادهای مرتبط در ارتقای معنویت خانوادههای پاسداران کمک شایانی نماید
رحمتی,امین . (1404). طراحی الگو صیانت معنوی خانواده های پاسداران بر اساس منظومه فکری مقام معظم رهبری. پژوهشهای گفتمان فرهنگی انقلاب اسلامی, 1(2), 184-210. doi: 10.22034/cdr.2025.498024.1035
MLA
رحمتی,امین . "طراحی الگو صیانت معنوی خانواده های پاسداران بر اساس منظومه فکری مقام معظم رهبری", پژوهشهای گفتمان فرهنگی انقلاب اسلامی, 1, 2, 1404, 184-210. doi: 10.22034/cdr.2025.498024.1035
HARVARD
رحمتی امین. (1404). 'طراحی الگو صیانت معنوی خانواده های پاسداران بر اساس منظومه فکری مقام معظم رهبری', پژوهشهای گفتمان فرهنگی انقلاب اسلامی, 1(2), pp. 184-210. doi: 10.22034/cdr.2025.498024.1035
CHICAGO
امین رحمتی, "طراحی الگو صیانت معنوی خانواده های پاسداران بر اساس منظومه فکری مقام معظم رهبری," پژوهشهای گفتمان فرهنگی انقلاب اسلامی, 1 2 (1404): 184-210, doi: 10.22034/cdr.2025.498024.1035
VANCOUVER
رحمتی امین. طراحی الگو صیانت معنوی خانواده های پاسداران بر اساس منظومه فکری مقام معظم رهبری. پژوهشهای گفتمان فرهنگی انقلاب اسلامی. 1404;1(2):184-210. doi: 10.22034/cdr.2025.498024.1035